Trochę historii czyli jak to się zaczęło...:)

Wspólnota - „TĘCZA” była grupą religijną zrzeszająca osoby niepełnosprawne, ich rodziny i przyjaciół. Jej narodzenie zainspirowane zostało istotą międzynarodowego ruchu „Wiara i Światło”. Założyciel ruchu – Jean Vanier – odpowiedział na cierpienie rodziców osób niepełnosprawnych słowami: „Róbcie to, czym natchnie was Duch Święty, ale przede wszystkim spotykajcie się, organizujcie pielgrzymki, gromadźcie się we wspólnotach, umacniajcie i pogłębiajcie swoją wiarę”. Wspólnoty „Wiara i Światło” nie są szkołami życia, lecz grupami o charakterze religijnym, których członkowie spotykają się w regularnych odstępach czasu i tworzą coraz silniejsze więzi poprzez dzielenie się trudnościami i nadziejami, poprzez świętowanie, modlitwę, Eucharystię i inne uroczystości religijne.

Potrzeba stworzenia takiej Wspólnoty pojawiła się również w parafii Świętego Józefa Robotnika w Kielcach. Dzięki pomocy księdza Mariana Fatygi oraz kilku „zapalonych” osób udało się zorganizować pierwsze spotkanie, które miało miejsce w dniu 15 października 1994 roku w Domu Parafialnym. W spotkaniu uczestniczyło około 10 rodzin z dziećmi „sprawnymi inaczej”. Już wówczas okazało się jasne, że nie można poprzestać tylko na zapoznaniu się z imienia. Chęć nawiązania przyjaznych relacji opartych na miłości i akceptacji zaowocowała regularnymi spotkaniami. Niektórzy przyszli i odeszli, ale wielu pozostało by wspólnie cieszyć się i modlić, bawić i nie być samotnymi. Sukcesywnie pojawiały się nowe twarze, co wszystkich bardzo cieszyło. Wspólnota nie chcąc pozostać bezimienna, już w pierwszym roku swojego istnienia przyjęła nazwę „TĘCZA”. Wstęga łącząca niebo z ziemią stała się dla członków grupy symbolem jedności. Wyraża się to w nawiązywaniu, między sobą więzi, w których odkrywane są cierpienia i dary drugiego.

Spotkania wypełnione są momentami radości, kiedy razem śpiewamy, tańczymy lub dzielimy się wspólnymi posiłkami. Osoba niepełnosprawna nie czuje się tu skrępowana konwenansami czy strachem przed cudza opinią. Zachowuje się swobodnie – w końcu jest w gronie przyjaciół, a to czyni ją zdolną do przeżywania wspólnej radości. Jednakże centrum naszych spotkań stanowi Eucharystia. Zarówno Msze Święte jak i różne spotkania integracyjne, pielgrzymki do sanktuariów dodają nam mocy i siły w zmaganiu się z trudami życia codziennego. Wszyscy wierzą, że każda osoba, zarówno zdrowa jak i upośledzona, jest tak samo kochana przez Boga i że Jezus żyje w niej nawet jeśli nie może ona tego w sposób komunikatywny wyrazić.

i trwamy nadal jako...:)

STOWARZYSZENIE NADZIEJA

W roku 2007 roku otrzymaliśmy wpis do KRS-u. Duch Wspólnoty został ten sam, czyli podstawową działalnością Stowarzyszenia jest działalność ewangelizacyjna. Stowarzyszenie skupia obecnie 50 członków upośledzonych, niepełnosprawnych, głównie z porażeniem mózgowym oraz ich rodziny i przyjaciół.

Celem naszego Stowarzyszenia oprócz działalności ewangelizacyjnej jest zaspokajanie potrzeb m. in. w zakresie integracji ze środowiskiem. Wierzymy, że każda osoba, zarówno zdrowa jak i upośledzona, jest tak samo kochana przez Boga i że Jezus żyje w niej nawet jeśli nie może ona tego w sposób komunikatywny wyrazić.

Mamy wiele marzeń, ale najważniejsze jak najwięcej być razem. Opiekunem naszym jest Ks. Michał Kościański, który poświęca nam wiele czasu i dzieli się z nami miłością do Boga...

14 sierpnia 2015 r. Ks. Biskup Jan Piotrowski nadał Stowarzyszeniu Nadzieja kościelną osobowość prawną.

Jest to dla nas wielkie wyróżnienie, zaszczyt i docenienie naszej działalności.